Kamera może pokazywać ostry obraz pustego podwórka, a mimo to nie zapisać czytelnej twarzy osoby przechodzącej przez furtkę. Może też działać przez cały dzień i tracić zasilanie po uruchomieniu doświetlenia nocnego. Takie problemy wynikają z tego, że parametry urządzeń trzeba rozpatrywać łącznie: od kadru i światła aż po zasilanie i rejestrator.
Przy porównywaniu ofert poproś o konfigurację całego zestawu. Sama lista kamer z liczbą megapikseli nie wyjaśnia, jaki obraz otrzymasz ani jak długo będzie przechowywany.
Najpierw obiekt w kadrze, potem rozdzielczość
Zapisz, w którym miejscu potrzebujesz szczegółów: przy furtce, na drzwiach magazynu czy na wjeździe. Następnie określ szerokość sceny w tej odległości. Ten sam obraz 3840 pikseli szerokości obejmujący cztery metry i szesnaście metrów daje czterokrotnie różną liczbę pikseli na metr.
Jest to przydatny sposób porównania kadrów, ale nie gwarancja identyfikacji. Znaczenie mają także kąt ustawienia, twarz zwrócona w stronę kamery, ostrość, oświetlenie i kompresja. Kamera wysoko pod okapem może nagrywać głównie czubki głów. Zwiększenie rozdzielczości nie naprawi tej perspektywy.
Dokładniej omawiamy to w poradniku rozdzielczość kamery a identyfikacja twarzy i tablic. Tutaj najważniejsze jest powiązanie kadru z pozostałymi parametrami zestawu.
Nocą obejrzyj przejście człowieka, nie tylko nieruchomy obraz
Dłuższy czas ekspozycji może rozjaśnić scenę, ale ruchomy obiekt stanie się rozmazany. Z kolei większe wzmocnienie sygnału może zwiększyć szum. Doświetlenie podczerwienią wymaga sprawdzenia, czy nie odbija się od ściany, kopuły, rynny lub przedmiotów blisko obiektywu.
Test odbiorowy powinien obejmować zwykłe przejście przez obserwowane miejsce po zmroku. Zatrzymaj odtworzone nagranie w momencie, kiedy osoba porusza się, i sprawdź szczegóły. Podgląd z telefonu może korzystać z innego, słabszego strumienia niż archiwum, dlatego oceń również plik wyeksportowany z rejestratora.
W przypadku odczytu tablic problemem bywają reflektory i odbicie od samej tablicy. Nie należy przyjmować, że kamera dobrze rozpoznająca twarz przy drzwiach równie dobrze obsłuży szybko jadący samochód na szerokim wjeździe.
Bitrate: ile informacji zostaje w nagraniu
Bitrate określa ilość danych w czasie. Mocna kompresja może usunąć drobne szczegóły mimo wysokiej rozdzielczości. Scena z drzewami, deszczem i ruchem bywa trudniejsza do zakodowania niż nieruchomy korytarz. Zmienny bitrate dostosowuje ilość danych do sceny, natomiast ustawiony limit może ograniczyć jakość w wymagającym momencie. Te zależności opisuje dokumentacja Axis dotycząca przepływności obrazu.
Przykładowe obliczenie dla ciągłego zapisu: 4 Mb/s to około 0,5 MB na sekundę, czyli 43,2 GB na dobę. Cztery kamery przy takim średnim strumieniu wygenerują około 172,8 GB dziennie i 1,21 TB w tydzień. To wartości dziesiętne przed uwzględnieniem rezerwy, narzutów i rzeczywistych zmian strumienia.
Przy zapisie zdarzeniowym oszczędność zależy od liczby zdarzeń oraz buforów przed i po detekcji. Deklaracja „dysk wystarcza na miesiąc” wymaga wskazania przyjętych ustawień. Dokładniejsze zasady znajdziesz w tekście ile miejsca zajmuje zapis z kamer.
PoE trzeba policzyć dla nocy i wszystkich portów
Switch ma limit mocy pojedynczego portu oraz łączny budżet. Oba muszą odpowiadać kamerom. W specyfikacji używaj maksymalnego poboru, uwzględniającego funkcje takie jak podczerwień, grzałka czy ruch głowicy, jeżeli występują w danym modelu.
Przykład: osiem kamer o maksymalnym poborze po 12 W wymaga łącznie 96 W po stronie kamer. Switch z budżetem 65 W nie wystarczy, nawet gdy ma osiem gniazd PoE. Dobór powinien uwzględnić także straty przewodów i rezerwę. Sprawdź zgodność standardu zasilania, ponieważ napis „PoE” bez szczegółów nie opisuje wszystkich wariantów.
NVR może ograniczyć poprawny zestaw kamer
W rejestratorze sprawdź maksymalny strumień wejściowy, obsługiwane kodeki, rozdzielczości, dyski i kanały. Osobnym ograniczeniem bywa wydajność dekodowania przy jednoczesnym podglądzie wielu kamer. Rejestrator może prawidłowo zapisywać strumienie, lecz prezentować siatkę podglądu w niższej jakości.
Odbiór zestawu powinien zakończyć się próbą odtworzenia i eksportu zdarzenia, kontrolą czasu wszystkich urządzeń oraz sprawdzeniem zachowania po zaniku zasilania. Dopiero taki test pokazuje, czy zestaw daje użyteczne archiwum. Nazwy kamer powiązane z miejscem montażu ułatwią późniejsze odnalezienie właściwego nagrania.
