Opis „kamera 4K” nie wystarcza do obliczenia wielkości nagrań. Dwa strumienie o tej samej rozdzielczości mogą mieć różny bitrate, czyli ilość danych w jednostce czasu. Do rachunku potrzebujesz przepływności strumienia, który rzeczywiście jest zapisywany, oraz czasu jego nagrywania.
Podstawowy rachunek: megabity na bajty
Jeden bajt to osiem bitów. Dla ciągłego zapisu przez dobę strumień 1 Mb/s daje 10,8 GB danych w jednostkach dziesiętnych. Stąd wygodny wzór:
Pojemność w GB ≈ suma średnich bitrate w Mb/s × 10,8 × liczba dni.
To ilość danych strumieni, bez dodatkowych potrzeb rejestratora. Jeśli zapis obejmuje audio, uwzględnij także jego bitrate albo użyj zmierzonej wartości łącznej. Przy kilku profilach zapisu trzeba zsumować te, które trafiają do archiwum; podgląd niskiej jakości nie opisuje automatycznie nagrania.
Cztery kamery i czternaście dni
Własny przykład zakłada cztery kamery, z których każda zapisuje średnio 2 Mb/s. Łącznie to 8 Mb/s. Nagrywanie działa przez całą dobę, a wymagany okres wynosi 14 dni.
| Krok | Wynik |
|---|---|
| Suma bitrate | 4 × 2 = 8 Mb/s |
| Dane na dobę | 8 × 10,8 = 86,4 GB |
| Dane przez 14 dni | 86,4 × 14 = 1209,6 GB, czyli 1,2096 TB |
Liczby są umowne, nie specyfikacją określonych kamer. Wynik nie oznacza, że wystarczy kupić dysk oznaczony jako 1,2 TB. Trzeba uwzględnić przestrzeń dostępną dla zapisu, inne dane i rezerwę wynikającą ze zmienności strumieni. Pojemność nominalna nośników i użyteczna przestrzeń archiwum to różne informacje.
GB i TB w tym rachunku są dziesiętne. Jeśli program podaje GiB lub TiB, najpierw przelicz wartości do wspólnych jednostek, zamiast uznawać różnicę wyświetlanych liczb za utracone nagrania.
Średnia, limit i chwilowy odczyt to różne liczby
Przy VBR bitrate może wzrastać wraz ze zmianą sceny. Axis opisuje wpływ ruchu i złożoności obrazu na strumień oraz ryzyko utraty szczegółów przy zbyt mocnym ograniczaniu przepływności. Wartość odczytana przez kilka sekund spokojnego obrazu nie jest wiarygodną średnią dla całej doby.
Zbierz dane z reprezentatywnego okresu: dzień, noc i typowy ruch. Jeśli średni łączny bitrate z przykładu wzrośnie z 8 do 12 Mb/s, zapotrzebowanie wzrośnie o połowę. Sama liczba kamer pozostanie taka sama. To powód do ponownego rachunku po zmianie ustawień lub sceny.
Obniżenie bitrate może wydłużyć archiwum, ale wymaga kontroli czytelności nagrania. Nie oszczędzaj miejsca wyłącznie na podstawie podglądu pustej sceny; sprawdź zarejestrowane zdarzenie istotne dla monitoringu.
Zdarzenia skracają czas zapisu, ale trzeba go znać
Jeśli w umownym przykładzie każda kamera nagrywałaby łącznie osiem godzin na dobę, przy tej samej średniej przepływności podczas zapisu wynik wyniósłby jedną trzecią, czyli 403,2 GB na 14 dni. To założenie do obliczenia, a nie obietnica oszczędności dzięki detekcji ruchu.
Rzeczywisty czas zależy od zdarzeń i konfiguracji. Do nagrania mogą dochodzić fragmenty przed aktywacją oraz po jej zakończeniu. Axis opisuje takie bufory w regułach zdarzeń. Liczba powiadomień nie wyznacza więc bezpośrednio liczby zapisanych minut.
Potwierdź wynik w działającym systemie
Porównaj przyrost zajętej przestrzeni z założeniami i sprawdź najstarsze dostępne nagrania. Odtwórz potrzebny fragment z każdej kamery; obecność daty na osi czasu nie potwierdza ciągłości obrazu. Uwzględnij osobne limity dla kanałów i harmonogramy.
Dobór rejestratora obejmuje także jego możliwości obsługi strumieni i dysków, omówione w tekście o rejestratorze NVR. Rachunek jest punktem wyjścia, a rzeczywisty okres zachowanych nagrań — sprawdzeniem rezultatu.
