Maszyna może mieścić się w standardowym kontenerze po ustawieniu, ale nie przejść przez jego drzwi. Inny ładunek będzie zbyt szeroki dla zamkniętej skrzyni. Pierwszy przypadek może przemawiać za Open Top, drugi za Flat Rack. Są to jednak rozwiązania o różnych konstrukcjach i wymaganiach przeładunkowych.
Przy nietypowym towarze kontener dobiera się razem ze sposobem podnoszenia, podparcia i zabezpieczenia. Nazwa „ponadgabaryt” nie opisuje jeszcze, gdzie i o ile ładunek wystaje.
Open Top: dostęp od góry przy zachowanych ścianach
Open Top ma ściany boczne i możliwość otwarcia górnej części, zwykle zabezpieczanej odpowiednim przykryciem. Ułatwia wprowadzenie dźwigiem przedmiotu, którego nie da się wsunąć przez drzwi. Możliwość usunięcia lub przestawienia elementów górnych trzeba sprawdzić w specyfikacji jednostki.
Ładunek nadal musi odpowiadać szerokości i długości użytkowej kontenera. Otwarty dach nie rozwiązuje problemu zbyt szerokiej maszyny. Przy wystawaniu ponad obrys przewoźnik musi ocenić całą konfigurację jako ładunek ponadgabarytowy.
Sprawdź również, jak przedmiot zostanie osadzony i jak będą dostępne punkty mocowania. Ściany nie zwalniają z zabezpieczenia przed przesunięciem.
Flat Rack: otwarte boki i podłoga do ciężkich elementów
Flat Rack opiera się na platformie z konstrukcją końcową; w zależności od typu elementy końcowe mogą być składane. Brak ścian bocznych ułatwia umieszczenie szerokiego ładunku, ale zwiększa znaczenie jego podparcia i mocowania.
Sprawdź szerokość powierzchni podparcia, dopuszczalne obciążenie i położenie punktów mocujących. Podana ładowność nie oznacza, że całą masę można oprzeć na dowolnym małym fragmencie podłogi. Wymagany jest plan rozłożenia obciążeń dopasowany do jednostki.
Przewoźnik Hapag-Lloyd przedstawia zastosowania obu konstrukcji w informacjach o kontenerach do ładunków specjalnych. Parametry konkretnego egzemplarza i akceptację ładunku należy ustalić dla danego transportu.
Do pomiaru dolicz opakowanie i mocowania
Przygotuj długość, szerokość, wysokość i masę gotowego ładunku transportowego. Uwzględnij skrzynię, podstawę, wystające króćce, osłony oraz mocowania. Rysunek samej maszyny może nie pokazywać obrysu po zapakowaniu.
Przykład: urządzenie ma 2,35 m szerokości, ale drewniana podstawa i zabezpieczenia zwiększają wymiar do 2,55 m. Do oceny przewozu potrzebna jest druga wartość. Tolerancja pomiaru nie może zostać potraktowana jako zapas, jeśli przekroczenie obrysu zmienia możliwość obsługi w terminalu.
W przewodniku mocowania Hapag-Lloyd podkreślono konieczność uwzględnienia sprzętu mocującego w pomiarach ładunku ponadgabarytowego. Szczegółowy projekt zabezpieczenia pozostaje zadaniem dla osób odpowiedzialnych za załadunek.
Środek ciężkości i podnoszenie
Poza wymiarami potrzebne są informacje o środku ciężkości, dopuszczalnych podporach i punktach podnoszenia. Producent urządzenia powinien wskazać miejsca przeznaczone do tych czynności. Nie każdy uchwyt widoczny na obudowie jest zaczepem transportowym.
Załadunek i wyładunek muszą być możliwe po obu stronach trasy. Uzgodnij sprzęt, dostęp placu i sposób zdjęcia towaru z kontenera. Wybór jednostki wygodnej w porcie nie pomoże, jeśli odbiorca nie może jej rozładować.
Wycena całego przewozu
Przekaż spedytorowi rysunek z wymiarami transportowymi, zdjęcia, masę, punkty podparcia i dane o wymaganej ochronie. Wycena powinna uwzględniać dostępność jednostki, operacje przeładunkowe, zabezpieczenie oraz drogowe odcinki transportu.
Planuj również ochronę przed pogodą. Otwarta konstrukcja nie zapewnia warunków zamkniętego magazynu. Opakowanie nie może jednocześnie utrudnić mocowania lub zwiększyć obrysu poza uzgodniony zakres.
Standardowy punkt odniesienia opisuje artykuł wymiary kontenera 20-stopowego. Zestawienie typów znajdziesz w poradniku rodzaje kontenerów morskich.
