Pusty kontener 40 ft standard z przykładowej specyfikacji Hapag-Lloyd ma tarę 3750 kg. High Cube tej floty w podanym przykładzie ma 3900 kg, a chłodniczy 40 ft High Cube — 4420 kg. To odpowiedzi orientacyjne dla określonych konstrukcji. W rzeczywistym zleceniu potrzebujesz danych konkretnego kontenera oraz informacji, czy pytasz o jednostkę pustą, czy załadowaną.
Przykłady mas, nie jedna stała dla wszystkich czterdziestek
Operator zastrzega, że publikowane specyfikacje są przykładami floty i mogą różnić się zależnie od producenta. Nie przenoś tary jednego typu na drugi.
| Przykład Hapag-Lloyd | Tara | Maksymalna masa brutto | Maksymalna masa zawartości |
|---|---|---|---|
| 40 ft standard | 3750 kg | 32 500 kg | 28 750 kg |
| 40 ft High Cube | 3900 kg | 32 500 kg | 28 600 kg |
| 40 ft reefer High Cube | 4420 kg | 34 000 kg | 29 580 kg |
Dodatkowe wyposażenie, inna konstrukcja lub przeróbki mogą mieć znaczenie dla masy jednostki. Przy kontenerze adaptowanym na magazyn nie przyjmuj bez sprawdzenia, że dawny napis opisuje jego obecny stan.
Limit brutto nie jest masą aktualnie przewożoną
Tara to masa pustej jednostki. Ładowność wynika z różnicy między dopuszczalną masą brutto a tarą. Natomiast rzeczywista masa brutto zależy od tego, co zostało załadowane. Kontener z napisem „MAX GROSS 34 000 kg” nie waży automatycznie 34 ton.
Do zawartości zaliczasz także opakowania, palety i materiały mocujące. Sprawdź, czy dane o masie towaru już obejmują opakowanie, aby nie pominąć go albo nie dodać drugi raz. Rozmieszczenie ciężaru i sposób podparcia wymagają osobnej oceny: sam wynik odejmowania nie opisuje wszystkich dopuszczalnych obciążeń.
Rachunek dla własnego przykładu
Załóżmy fikcyjny załadunek reefera o tarze 4420 kg: 20 000 kg towaru i 800 kg dodatkowych opakowań oraz mocowań, nieuwzględnionych w masie towaru. Suma wynosi 25 220 kg. Zawartość waży 20 800 kg, a nie 25 220 kg.
W porównaniu z limitem brutto 34 000 kg pozostaje arytmetycznie 8780 kg. Nie jest to zgoda na dołożenie takiej masy bez sprawdzenia pozostałych warunków. Zestaw drogowy, rozkład obciążenia i urządzenia przeładunkowe mają własne wymagania.
VGM oznacza masę zweryfikowaną, a nie limit z napisu
IMO opisuje dwa sposoby weryfikacji masy załadowanego kontenera: ważenie całej jednostki albo ważenie składników zawartości i dodanie tary. Drugi sposób wymaga metody zatwierdzonej przez właściwy organ państwa, w którym zakończono pakowanie. Samo użycie orientacyjnej tabeli oraz deklarowanej masy towaru nie zastępuje takiej weryfikacji.
Dlatego w dokumentach rozróżniaj tarę, masę zawartości, rzeczywistą masę brutto i maksymalny limit. Sposób oraz organizację uzyskania VGM uzgodnij dla konkretnej wysyłki.
Jak przekazać masę do zlecenia?
Podaj identyfikator i typ kontenera, stan pusty lub załadowany, wartość z jednostką oraz źródło danych. Przy przeładunku dołącz wymiary i informacje potrzebne operatorowi sprzętu. Masa kontenera nie obejmuje automatycznie masy podwozia ani pojazdu, na którym jest przewożony.
Jeżeli nie wiesz, które oznaczenie odczytać, skorzystaj z poradnika o tarze i tabliczce CSC. W tym artykule najważniejsze jest wskazanie, jakiej masy dotyczy pytanie „ile waży kontener”.
